Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

ΧΑΘΗΚΑΜΕ


Υπάρχω ερήμην μου
Χωρίς λέξεις ωραίες
Μόνο για να σε πω
Με όλα τα ονόματα
Που κατέρρευσαν

Κανένα δεν ζει

Κανένα δεν βρέθηκε
Με το άρωμα ενός κέδρου
Να σε καρφώσει πάνω στα γράμματα
Να σε κάνει αναλλοίωτα άσπρη
Ανάγλυφη του χαρτιού

Σφραγίδα
Που έχασε το μελάνι της

Εγώ σε ανακαλύπτω
Για να αποκτάς σώμα
Εσύ να ληστεύεις
Μέχρι να ξηλωθούν τα φιλιά
Και να βγει το φεγγάρι
Χαλασμένο απ’ το στόμα σου
Σαν πορτοκαλί βάτραχος
Με τα μάτια γυρισμένα
Απ’ τη ζάλη

Απολαμβάνεις τον όλεθρό σου
Μέχρι να πεινάσει η έξαρση
Να ταιριάξει πάνω στην άσπρη σελίδα
Το δικό μου ελάφι

Εξαιτίας σου
Απώλεσα πια όλα τα χέρια
Που φύτευα
Για να μπορώ να σε πιάνω
Να σε ανεμίζω
Για να με φέγγεις

Να με κοιτάζεις
Με τα χορτασμένα δόντια σου
Έτσι που βρώμισαν
Όλα τα εκπληκτικά φρούτα

Και χαθήκαμε

Εγώ εσύ

Και τα κομμένα μου δάχτυλα
Στο βάθος του κορμιού σου

Μέσα σε μια πρασινάδα
Διαβολική

Από επικίνδυνους πιλότους

Σ.Σ.

(από την συλλογή ΠΡΑΞΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ που θα κυκλοφορήσει τέλη Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Σαιξπηρικόν)



 

1 σχόλιο:

ΜΑΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑΡΗ είπε...

"Και σε λέω. Σε ανακαλύπτω σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, ξηλωμένη από θάνατο, ζωγραφισμένη με τη νύχτα της ζάλης που ποτέ δεν αρνήθηκε να σηκώσει το βάρος του να υπάρχω ερήμην μου, χωρίς λέξεις ωραίες, μόνο για να σε πω." Μ.Χ.