Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΙΔΕΙΝ, ΜΑΡΙΑΝ



Έλα στο παράθυρο, μικρή μου αγάπη
θα προσπαθήσω να διαβάσω την παλάμη σου.
Κάποτε νόμιζα πως ήμουν ένας μικρός τσιγγάνος
πριν σε αφήσω να με οδηγήσεις σπίτι.

Και τώρα στο επανιδείν, Μάριαν
ήρθε η ώρα  να αρχίσουμε να γελάμε και να κλαίμε
και να κλαίμε και να γελάμε
για όλα αυτά ξανά.

Ξέρεις πόσο πολύ ήθελα να ζήσουμε μαζί
όμως με κάνεις  να ξεχνώ τόσα πολλά.
Ξεχνώ να προσευχηθώ στους αγγέλους
κι έπειτα οι άγγελοι
ξεχνούν να προσευχηθούν για μας.

Και τώρα στο επανιδείν, Μάριαν
ήρθε η ώρα  να αρχίσουμε...

Συναντηθήκαμε όταν ήμασταν σχεδόν παιδιά
βαθιά μέσα στο πράσινο πάρκο με τις πασχαλιές.
Πιάστηκες από πάνω μου λες κι ήμουν σταυρός,
όπως πηγαίναμε γονατιστοί κι οι δυο μες στο σκοτάδι.

Και τώρα στο επανιδείν, Μάριαν
ήρθε η ώρα να αρχίσουμε…

Όλα σου τα  γράμματα λένε πως είσαι δίπλα μου.
Τότε γιατί νιώθω τόσο μόνος;
Στέκομαι στο περβάζι κι ο λεπτός ιστός της αράχνης σου
κλειδώνει σε μία πέτρα τον αστράγαλό μου.

Τώρα  χρειάζομαι την κρυμμένη σου αγάπη.
Είμαι παγωμένος σαν μια καινούργια λεπίδα ξυραφιού.
Έφυγες όταν σου είπα πως ήμουν περίεργος.
Ποτέ δεν σου είπα πως ήμουν γενναίος.

Ω, είσαι πραγματικά τόσο όμορφη!
Βλέπω, πήγες και άλλαξες πάλι το όνομά σου
πάνω που είχα σκαρφαλώσει στην πλαγιά του βουνού
για να ξεπλύνω τα μάτια μου με την βροχή.

Και τώρα στο επανιδείν, Μάριαν
ήρθε η ώρα να αρχίσουμε…


Songwriter: LEONARD COHEN
Song: So long, Marianne  
Album: Songs of Leonard Cohen (1968)
Μετάφραση: Σταύρος Σταυρόπουλος


 

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

ΑΝ





Όλοι ξέρουν ότι μ’ αγαπάς μωρό μου
Όλοι ξέρουν ότι στ’ αλήθεια μ’ αγαπάς
Όλοι ξέρουν ότι έχεις υπάρξει πιστή

Αχ, εκτός από μια δυο βραδιές

Όλοι ξέρουν ότι έχεις υπάρξει διακριτική
Υπήρξαν απλά τόσοι άνθρωποι
Που έπρεπε οπωσδήποτε να γνωρίσεις

Χωρίς τα ρούχα σου

LEONARD COHEN
Everybody knows






Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2016

ΠΡΑΞΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ Νο. 2


«Είμαι έτοιμος να πεθάνω. Απλά ελπίζω να μην είναι πολύ άβολο.»

LEONARD COHEN
21 Σεπτ. 1934 - 10 Νοεμβρ. 2016

[Σ χ ε δ ό ν - σ α ν - μ π λ ο υ ζ: Χθες κατά την διάρκεια της εκπομπής μου στην ΕΡΤ Open και ενώ έπαιζε το Almost like the blues, ο Leonard Cohen αποχωριζόταν από τον γήινο κόσμο. Του έχω αφιερώσει ένα βιβλίο μου (Δύο μέρη σιωπή, ένα μέρος λέξεις, Μεταίχμιο 2009) και πολλές, ατέλειωτες ώρες βουβών συνομιλιών. Ένας από τους πιο αγαπημένους μου ανθρώπους πέρασε την πόρτα, βγήκε στην άλλη πλευρά. Γεμάτος φως.

Πράξη εξαφάνισης Νο. 2]





Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

ΠΡΑΞΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ


ΠΡΑΞΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ
Παρασκευή 4 Νοεμβρίου, 8μμ.
Polis Art Cafe

Μιλούν:
Κατερίνα Αγγελάκη - Ρουκ
Γιώργος Αριστηνός
Μάνος Στεφανίδης
Διονύσης Μαρίνος

Ποιήματα απ' τη συλλογή διαβάζει η Δήμητρα Αγγέλου



 [...]

Ο ουρανός
Ένας μεγάλος κρεμασμένος ναός
Κι εγώ ανάποδα
Χωρίς χέρια
Να κρατάω με λύσσα
Εσένα
Που δεν υπάρχεις
Στα δόντια μου

Για να μη μου πεθάνεις

Δεν έχω βρει ακόμα τον τρόπο
Να σ’ αφήσω

Δεν ξέρω κι αν γίνεται


 





Δευτέρα, 31 Οκτωβρίου 2016

ΚΙ ΕΠΕΙΤΑ ΕΓΩ, Ο ΝΕΚΡΟΣ




Και εγδυνόσουνα. Και φορούσες εσύ αραχνοΰφαντο νυχτικό και εγώ απ' έξω τα σάβανά μου. Η κάμαρά σου ευγενική, χαριτωμένη, μικρή, αρωματική κι απ' έξω απέραντος, μαύρος ο δρόμος. Τώρα κάτσε εσύ και κοιμήσου, εγώ τραβώ. Η μουσική ας προηγηθεί. Άγνωστοι κόσμοι, πεθαμένοι αστέρες, πλανήτες με χρυσές ουρές, ας έμπουν μπροστά. Ο γαλαξίας ας ακολουθεί σαν χρυσή διαδήλωση. Έπειτα ας παραταχθούν τα εξαπτέρυγα των ερώτων. Έπειτα ο ίππος μου ο πολεμικός. Κι έπειτα εγώ, ο νεκρός.

~ Ρώμος Φιλύρας ~ 
   (1898 - 1942)