Κυριακή, 6 Ιανουαρίου 2013

ΗΜΕΡΑ ΓΕΝΕΘΛΙΩΝ





Έχω ένα θάνατο να μαρτυρήσω
Ένα κοινότατο δέος
Υποθέτω κι ένα χρωματιστό
Σωσίβιο από πελεκάνους
Που κυκλοφορούν μέσα μου
Ασυγχώρητα ανενόχλητοι

Στα άδεια μου δωμάτια

Και γεμίζουν θάλασσα
Τους ορόφους

Σαν κάποιος να διέκοψε ξαφνικά
Την παροχή εδάφους
Και το πάτωμα
Πέταξε τρεις νότες εντόσθια

Η κιθάρα στα σκαλιά

Μην γίνεις ήρωας
Μη
Οι ήρωες είναι όλοι λυπημένοι

Πρόλαβε ενδιάμεσα
Να μου κάψει τα μάτια

Πώς αλλιώς
Μπορεί να σωθεί κανείς
Από το νερό;

ΣΣ
4/1/2013 


1 σχόλιο:

ΜΑΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑΡΗ είπε...

Θέλησα καθώς ξημερώνει, να σου αφήσω ένα σχόλιο. Τελικά δεν θα το κάνω. Το σχόλιό μου, είναι πως δεν θα αφήσω κανένα σχόλιο. Θα κοιμηθώ με τις λέξεις που απομνημόνευσα.

"Γιατί η αγάπη, είναι το υψηλότερο σημείο που μπορείς να φτάσεις."