Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

ΧΑΘΗΚΑΜΕ


 
Υπάρχω ερήμην μου
Χωρίς λέξεις ωραίες
Μόνο για να σε πω
Απλώς
Με όλα τα επίθετα
Που κατέρρευσαν
 
Κανένα τους δεν υπάρχει
Κανένα δεν βρέθηκε
Με το όνομα ενός κέδρου
Στην άκρη
Να σε πυργώσει
Πάνω στα γράμματα
 
Να σε κάνει άθλια άσπρη
Ανάγλυφη του χαρτιού
 
Σφραγίδα
 
Που έφυγε το μελάνι της
Από την αφόρητη γύρη
 
Θα γίνεις στοά μου
Μέσα σ’ ένα σχεδόν δωμάτιο
 
Θα σε γυρίζω
 
Ώσπου να πεθάνουν τα φιλιά
Απ’ την αρχή
Και να βγει το φεγγάρι
Χαλασμένο στο στόμα σου
Σαν πορτοκαλί βάτραχος
Με τα μάτια κλειστά από το χιόνι
 
Θα έρθει
Να ταιριάξει πάνω στην άσπρη σελίδα
Το δικό μας ελάφι
 
Εξαιτίας σου
Έχασα πια όλα τα χέρια
Που φύτεψα επιπλέον
Για να μπορώ να σε πιάνω
 
Να σε γεμίζω
Και να φεύγεις από φως
Αδιάθετη άνοιξη
Να με κοιτάζεις
Με χορτασμένα δόντια
 
Έτσι που βρώμισαν
Όλα τα εκπληκτικά φρούτα
Και χαθήκαμε
 
Όπως χάνει κανείς
Τη μάχη για τη ζωή του
 
Στις λεπτομέρειες
 
Σ.Σ