Σάββατο, 3 Μαρτίου 2012

ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΕΝΑΣ ΣΠΑΣΜΟΣ




Να με υποδουλώσεις

Να με ταπεινώσεις

Να καννιβαλίσεις το γένος μου


Να με ξεκληρίσεις

Ως την τελευταία διακοσμητική δέσμευση

Με τα άνομα χέρια σου

Κολλημένα στη λάσπη


Να ψαλιδίσεις το κορμί μου

Να με μασήσεις

Ξηλώνοντάς με πόντο πόντο


Με τις δαγκάνες σου


Να ξεσπάσεις πάνω μου

Να θυσιάσεις τον άχρηστο στόλο μου

Στο παράδοξο του ουρανού


Να χύσεις τη γλώσσα του κόσμου

Ολόκληρη μέσα μου

Μέχρι να γίνω ένας σπασμός


Να μην έχω πια τίποτε

Παρά μόνο στο σώμα μου


-Ραμμένη ανάμνηση-


Την ζωντανότερη απόδειξη

Της ιερότητας των νεκρών



1 σχόλιο:

ΜΑΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑΡΗ είπε...

"Έτσι που από τις ξηλωμένες ραφές του δέρματος

να ξεχυθεί σαν πόλεμος

η ζωντανότερη απόδειξη της ζωής."

Μαρία Χρονιάρη