Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

ΑΠΩΝ



 Polis Art Cafe, 29.09.2014: Στο κόκκινο



Όλα κλίνουν προς ένα θηλυκό όλον, καινούριο, μα παλιό. Αέναα νεκρό και ζωντανό μαζί. Το νέο γέννημα ενδέχεται να μην είναι, παρά νέος θάνατος. Το αρτιγέννητο της λεχώνας του κόσμου. Ο κόσμος ξανά.
Νέλλα Συναδινού
 
Ποίηση βέβηλη και ιερή. Ξόρκι για να μας ξεχάσει ο θάνατος.
Πέπη Ρηγοπούλου
 
Θέλω να πονέσουν όλοι σήμερα. Να πονέσουν όπως πονάω εγώ απ' τις λέξεις σου.
Vassiliou Vassia
 
Μετά το τέλος των διακοπών άφησα το ΚΑΠΝΙΣΜΕΝΟ ΚΟΚΚΙΝΟ στην άμμο και έφυγα. Να το πάρει η θάλασσα και να το κάνει μπλε. Για να το ξαναβρώ το επόμενο καλοκαίρι.
Bella Theoochari

Κάτι έγινε χθες βράδυ. Με τέτοιες σπάνιες στιγμές βάφονται οι σημαδούρες.



Ο λόγος σου, τα βιβλία σου, έχουν μια αθανασία . Πέρα και πάνω από σένα.
Μαρία Ανδρουλάκη


Αν κι απών, ήσουν μαζί μας. Από όταν βρήκα τις λέξεις σου, ανακάλυψα πως δεν μπορεί να είμαι πια μόνη.



Εμένα δε μαυρίζει η ψυχή μου από την ψυχή. Γίνεται θάλασσα. Ολομόναχοι εγώ.
Christos Chondros


Είσαι από τους ανθρώπους που μας φέρνουν πιο κοντά σε αυτό που είμαστε. Και προσπαθούν κάποιοι να μας το στερήσουν. 

Matina Cat
 
Δεν ξέρω σε ποια όραση ζείτε, αλλά εγώ ζω μόνο στη δική σας.
Αναγνώστρια
 
[Εγώ βέβαια έλειπα. Έλειπα όρθιος. Το παράξενο όμως ήταν ότι περισσότερο από μένα έλειπε η γυναίκα που ήταν ο κόσμος. Αυτή έλειπε πλάγια. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.] 
 
   ΔΕΙΤΕ ΚΙ ΕΔΩ
http://alliosmagazine.wordpress.com/2014/09/30/%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CF%87%CE%BF%CE%B9-%CE%BC%CE%B1%CE%B6%CE%B9-%CE%BC%CE%B5-%CF%86%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF-%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CF%80%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B5/

2 σχόλια:

imarias είπε...

"Απών" ε; Σωστά το θέτεις, ο ποιητής απουσιάζει μετά από την απομάκρυνση απ΄το χαρτί του...
Πάντως εμένα μούρχεται να σου πω "Γειά σου Σταύρο και κυρ Σταύρο και αφέντη τσουτσουλομύτη" του Σαββόπουλου.
Να είσαι καλά! :)
(χωρίς τη συνέχεια του άσματος για τα κοτσιφόπουλα)

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Ευχαριστώ :-)