Δευτέρα, 2 Δεκεμβρίου 2013

ΜΠΛΕ ΜΠΑΛΟΝΙ






Βγαίνοντας απ’ τη θάλασσα
Ένα μπαλόνι με ακολούθησε
Αυτό το μπλε
Που υπήρχε μέσα μου φουσκωμένο
Για να ρυθμίζει
Την κυκλοφορία της λύπης

Αφού έκανε μια κίνηση δισταγμού
Σα να φοβόταν τα βότσαλα
Σαν η παραλία να ήταν ο κόσμος
Και τα απροσμέτρητα βότσαλα
Το απροσμέτρητο πλήθος των ανθρώπων

Αφού ζύγισε με το βλέμμα του
Τα δάκρυα που το χώριζαν
Από την αντίπερα όχθη
Προχώρησε με ακατανόητη χάρη
Προς μια εξόδια κίνηση
Σαν τελικός απολογισμός
Της ανεπίσημης χορογραφίας του

Κυλώντας ήσυχα
Ήρεμα σαν νεκρό

Πάνω στον πληγωμένο καθρέφτη
Της θάλασσας

Σας είχα προειδοποιήσει
Ότι θα έφευγα κάποτε
Σαν μπαλόνι

Σας το είχα πει
Με όλα τα αίματα

ΣΣ


1 σχόλιο:

ΜΑΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑΡΗ είπε...

Μη φύγεις, όμως. Εντάξει;