Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

ΠΑΛΙΟ ΧΙΟΝΙ





Γερνούν οι φωτογραφίες μας
Με ρώτησες
Αλλάζοντας κυματισμό στη φωνή σου
Σχεδόν συνωμοτικά
Σαν να γινόταν
Έλεγχος διαβατηρίων
Σαν να κινδύνευε προς στιγμήν
Η πλαστότητα
Το ύψιλον των δακρύων
Από την γραμματική των αναμνήσεων

Μη συνεχίζεις
Αν προσπεράσεις τη μνήμη
Θα το στρώσει κορμιά
Θα το στρώσει υπερσυντέλικους
Θα το στρώσει παλιά μάτια

Κανείς δεν σε είδε όπως εγώ
Σαν θρασύ σύμπαν
Κανείς
Δεν
Σε
Είδε

Σαν θάνατο

Μέσα απ’ το διαχωριστικό τζάμι
Καταδικασμένος σε λέξεις
Με την μαύρη στολή
Του μελισσοκόμου

Και κείνο το βλέμμα της ηλεκτροπληξίας
Που έχουν τα μάτια των παιδιών
Παράλογα
Πίσω απ’ τα οδοφράγματα

ΣΣ

1 σχόλιο:

ΜΑΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑΡΗ είπε...

Κανείς δεν σε είδε όπως εγώ.