Παρασκευή, 28 Σεπτεμβρίου 2012

ΔΙΑΙΡΕΣΗ


















Έγερνε το φως
Και χάναμε γόνατα
Κάθε μέρα
Από τότε που άρχισαν
Να κάνουν λίμνη τα βλέμματα

Έβρισκες μόνο
Λίγες σπίθες
Κάποτε κόκκινες
Πεταμένες στο τασάκι της θάλασσας

Δεν είχε βρέξει καιρό
Παρότι εκείνη η τρύπα
Από παλιό ήλιο
Μου θύμιζε τον αφαλό σου
Γεμάτο σταγόνες
Διαλυμένο σε χρώματα

Προσπάθησα να ανέβω το σώμα σου
Να επισκεφθώ το λαιμό σου
Μα είχε γίνει κομμάτια
Από παλαιότερη λύπη

Και το φως έγερνε
Και χάναμε γόνατα
Ώσπου θυμάμαι
Σχεδόν τυφλοί
Πίσω απ’ το δέρμα μας
Με την πλάτη γυρισμένη σε μας

Άναψε σαν τελευταίο τσιγάρο
Ο εαυτός μας σε διαίρεση

Σ.Σ.



















*Ο Θάνος Ανεστόπουλος ήταν χθες στο White Noise. Στο Γκάζι. Ήμουν κι εγώ. Κι άλλοι. Έπαιξε ένα ακουστικό σετ  - από τις λίγες ειλικρινείς καταθέσεις δημιουργών που υπάρχουν σήμερα. Θα κάνει κι άλλα live, σε διάφορα μπαρ της Αθήνας, υποστηρίζοντας τον πρώτο προσωπικό του δίσκο ΩΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ που κυκλοφόρησε πρόσφατα σε cd και βινύλιο. Να πάτε να τον ακούσετε. Γιατί είναι και μερικά κρίνα που δεν μαραίνονται ποτέ.

Δεν υπάρχουν σχόλια: