Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2012

ΑΛΛΟΥ



Με ψάχνουν στην οικογενειακή φωτογραφία

Έβαλα στο σακίδιο τις μαυρόασπρες ερωτήσεις τους και

τα κόκκινα ερωτήματά μου κι έφυγα

Τα παιδικά μου πόδια γελούν

Ο χρόνος νευριάζει

Οι θεατές πίνουν μπράντυ και νοικιάζουν ζωή

Στο τελευταίο

-προς τα κάτω-

πάτωμα της γης

βλασταίνουν οι υγιείς καπνισμένοι νεκροί


Μη ξεχάσω να τους ταχυδρομήσω λίγο φως


Βουτάω το δάχτυλο στο κοιμισμένο αίμα

Δε γίνεται αλλιώς

Οι ευπώλητες συμπεριφορές

εντοιχίζουν το κλάμα, τις βρισιές και τη βία

κι εγώ είμαι μια πλανόδια υπερβολή

ντυμένη με τομάρι ανθρώπου

και θέλω να πατήσω τη σκανδάλη

βρε αδερφέ


Νάντια Γαβαλά, P38 Τριαντάφυλλα, εκδ.Δωδώνη, 2009

Δεν υπάρχουν σχόλια: