Κυριακή, 23 Σεπτεμβρίου 2012

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΑΛΑΜΕΣ ΜΟΥ ΓΕΜΑΤΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ




ΣΤΑ ΝΕΡΑ
ΑΝΑΜΕΣΑ
ΑΠ’ ΤΙΣ ΠΕΥΚΟΒΕΛΟΝΕΣ
ΚΛΑΙΩ
ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΣ
ΚΟΡΜΟΥΣ
ΜΟΥ’ ΧΟΥΝΕ
ΤΣΑΚΙΣΤΕΙ
ΤΑ ΠΟΔΙΑ
Μ’ ΕΧΟΥΝΕ
ΠΕΡΙΚΥΚΛΩΣΕΙ
Τ’ ΑΓΡΙΟΛΟΥΛΟΥΔΑ
Μ’ ΕΧΟΥΝΕ ΤΡΥΠΗΣΕΙ
ΜΕ ΤΑ
ΡΑΜΦΗ ΤΟΥΣ
ΤΑ
ΠΟΥΛΙΑ
ΕΙΝΑΙ
ΟΙ ΠΑΛΑΜΕΣ
ΜΟΥ
ΓΕΜΑΤΕΣ
ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ
ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ
ΦΤΕΡΑ
Ο ΗΛΙΟΣ
ΛΙΩΝΕΙ
ΤΑ ΧΡΥΣΑΦΙΚΑ ΜΟΥ
ΑΙΜΟΡΡΑΓΩ
ΣΚΟΥΛΑΡΙΚΙΑ
ΛΑΜΠΟΚΟΠΩ
ΣΤΑΖΩ
ΙΔΡΩΤΑ
ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ
ΚΑΙ ΡΕΤΣΙΝΙ
ΦΥΤΕΥΩ
ΣΤΟ ΚΑΣΤΑΝΟΧΩΜΑ
ΤΙΣ ΦΤΕΡΝΕΣ ΜΟΥ
ΠΛΑΓΙΑΖΩ
ΣΕ ΠΡΟΒΙΑ ΑΡΝΙΟΥ
ΜΥΡΙΖΩ
ΝΕΚΡΑ
ΦΙΛΙΑ
ΚΟΥΒΕΝΤΕΣ
ΔΙΠΛΩΜΕΝΕΣ
ΣΕ ΠΑΓΩΜΕΝΟ
ΣΤΡΩΜΑ
ΠΑΛΕΥΩ
ΓΔΕΡΝΟΜΑΙ
ΑΠΟ ΦΩΛΙΕΣ ΑΚΑΤΟΙΚΗΤΕΣ
ΣΤΙΣ
ΜΑΣΧΑΛΕΣ ΜΟΥ
ΚΟΥΡΝΙΑΣΑΝΕ
ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ

Γιάννης Κοντραφούρης (1968-2007)
Ιοκάστη και άλλα κείμενα για το θέατρο, εκδ. Άγρα, 2010

Δεν υπάρχουν σχόλια: