Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

ΔΟΚΙΜΗ ΓΙΑ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ




Με τα χέρια γεμάτα χωράφια

Και την φυσαρμόνικα να γερνάει

Ως το τέλος της μουσικής

Εκείνος ο παλιός άνθρωπος

Χωρίς όνομα

Που κοιτούσε την αγάπη να γλιστράει

Ανόμοια


Άδειασε τις τσέπες του απ’ τις παραλίες


Προχώρησε το ταξίδι του

Προς το κέντρο της γης

Κρέμασε τη ζωή στη ζωή του

Και μετά

Κανείς δεν ξανάκουσε γι αυτόν τίποτα

Ούτε καν τα πουλιά


Παρότι η φυσαρμόνικα


Πλήρης ημερών


Συνέχισε να γερνάει

Γενναία


Ως το τέλος της μουσικής


Σ.Σ.


2 σχόλια:

ΜΑΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑΡΗ είπε...

Αν σταματήσεις ποτέ να γράφεις,κανείς δεν θα ξανακούσει για μένα τίποτα.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Ούτε καν τα πουλιά?

(Ευχαριστώ, Μαρία. Για μια ακόμη φορά.)