Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

E LA NAVE VA



Είχα ζήσει το μέλλον

Στις κερκίδες μιας κιθάρας ηλεκτρικής

Απλά έπαιζε χαμηλά το ραδιόφωνο

Και πέρασε απαρατήρητο


Δεν ακουγόταν καλά η φρίκη


Το είδα ξανά

Στα ακρωτήρια των ματιών σου

Να διεκδικεί

Απομεσήμερο Κυριακής

Μισές αποζημιώσεις


Ερχόταν με ανοιγμένα πανιά

Καταπάνω μου


Το πέρασα για ιστιοφόρο

Κι ανέβηκα


(ΔΥΟ ΜΕΡΗ ΣΙΩΠΗ, ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΛΕΞΕΙΣ, Μεταίχμιο, 2009)


2 σχόλια:

XMakropoulos είπε...

και τελικά ακόμα ιδρύουμε φεγγίτες
μάταιο; μπορεί...
αναγκαίο; ίσως
όμορφο; σίγουρα!

τις καλησπέρες μου

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Είναι όμορφο. Και αναγκαίο. Και σίγουρα, μάταιο. Μου ταιριάζει καλύτερα αυτή η σειρά. Μακάρι να ισχύει η δική σου.

Μ' αρέσει πολύ αυτό το I promise never to make art again. Ένα p λείπει. Μπροστά απ' το art, ίσως...

Να είσαι καλά φίλε μου