ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ 2018

Αγάπη. Αλήθεια. Δικαιοσύνη. Επιείκεια. Καλοσύνη. Γενναιότητα. Ήθος. Αξιοπρέπεια. Σεβασμός. Αλληλεγγύη. Όρια. Δημιουργικότητα. Υγεία. Πραγματική ζωή.


Και πραγματική αγάπη.

Σ.Σ.

SO LONG, MARIANNE

 ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΣΗΜΕΡΑ

SO LONG, MARIANNE | Ποιήματα στη Μαρία
σσ. 64
Σχήμα: 15 Χ 23
Έκδοση χαρτόδετη
ISBN : 978-960-6880-78-0

Σμίλη, Νοέμβριος 2017

***

Ας πούμε ότι σε γνώρισα

Πάνω στις σελίδες του ουρανού

Όταν το ηλιοβασίλεμα γινόταν ρόδα

Και θέλησα να σε αποδώσω

Πάλι στη γη

Μ’ ένα άσμα αντάξιο της φήμης σου

Ως νεκρής

(από το βιβλίο) 

Μ

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ
Μ
Απόπειρα 2017

Μ, όπως Μυστικό, Μηχανορραφία, Μονόπρακτο. Μ, όπως Μισάνθρωπος, Μισαλλόδοξη. Όπως Μένος, Μανία, Μαυλισμός. Μ κεφαλαίο:

Όπως Μνήμη.
Όπως Μούσκεμα, Μαρτύριο, Μέρος.
Όπως Murder.

[ΥΓ. Η αλήθεια είναι ένας άλλος κόσμος. Όχι αυτός εδώ.]

* Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Apopeira (Ναυαρίνου 18-20, Αθήνα 210 3640817). Συλλεκτικό δίφυλλο εκτός εμπορίου σε 150 αριθμημένα αντίτυπα που θα μοιραστούν δωρεάν. Εκτός από τον εκδοτικό οίκο, τα βιβλιοπωλεία απ' όπου μπορείτε να προμηθευτείτε το Μ ανά πόλη είναι τα εξής:


[ΑΘΗΝΑ]
 - Βιβλιοπωλείο Απόπειρα (Ναυαρίνου 18-20, Αθήνα 106 80)
- Βιβλιοπωλείο Πολιτεία (Ασκληπιού 1-3, Αθήνα 106 79)
- Βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία (Γραβιάς 5, Αθήνα 106 78)
- Βιβλιοπωλείο Ιανός (Σταδίου 24, Αθήνα 105 64)
- Βιβλιοπωλείο Επί λέξει (Ακαδημίας 32, Αθήνα 106 72)
- Βιβλιοπωλείο Ευριπίδης (Ανδρέα Παπανδρέου 11, Χαλάνδρι 152 34)

[ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ]
- Βιβλιοπωλείο Σαιξπηρικόν (Πατριάρχη Ιωακείμ 8 & Σκρα, Αγία Σοφία, Θεσσαλονίκη 546 22)
- Βιβλιοπωλείο Ακυβέρνητες Πολιτείες (Αλ. Σβώλου 28, Θεσσαλονίκη 546 22)
- Βιβλιοπωλείο Πρωτοπορία (Λεωφ. Νίκης 3, Θεσσαλονίκη 546 24)
- Βιβλιοπωλείο Ιανός (Αριστοτέλους 7, Θεσσαλονίκη 546 24)
- Βιβλιοπωλείο Κέντρο Βιβλίου Πουλουκτσή Ανθούλα (Λασσάνη 3, Θεσσαλονίκη 546 22)

[ΠΑΤΡΑ]
- Βιβλιοπωλείο Πολύεδρο (Κανακάρη Pουφου 147, Πάτρα 262 21)

[ΒΟΛΟΣ]
- Βιβλιοπωλείο Χάρτα (Σκενδεράνη 16, Βόλος, Βόλος 382 21)

[ΝΑΥΠΛΙΟ]

- Βιβλιοπωλείο Αποσπερίτης (Αμαλίας 30, Ναύπλιο, 21100, ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ)

[ΚΟΡΙΝΘΟΣ]
- Βιβλιοπωλείο Ασπασία Μπιτσάκου (Π. Τσαλδάρη 75, Βραχάτι Κορινθίας 200 06)

[ΤΡΙΚΑΛΑ]
- Βιβλιοπωλείο Τσιοπελάκος (Ασκληπιού 15, Τρίκαλα 421 00)

[ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ]
- Βιβλιοπωλείο Δοκιμάκης (Καντανολέων 4, Ηράκλειο 712 02 )

[Ακόμα και οι φανταστικές ιστορίες έχουν ένα πραγματικό τέλος.]

ΠΡΑΞΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ ΣΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ

[Ακόμα και οι φανταστικές ιστορίες έχουν ένα πραγματικό τέλος. Σημασία έχει ότι τίποτα πια δεν έχει σημασία.].

Σήμερα στο Ζάππειο. Ημέρα της ονομαστικής μου εορτής. Στις 7.30 το απόγευμα.

ΠΡΑΞΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ, Δεύτερη έκδοση. Ιούλιος 2017

** Ευχαριστώ πολύ τον κόσμο που γέμισε σήμερα το Ζάππειο. Έστω κι αν εγώ δεν είχα φωνή. Είναι υπέροχο συναίσθημα να δέχεσαι την αγάπη του κόσμου. Και να μην ξέρεις πώς να του το ανταποδώσεις.

ΠΡΑΞΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ

ΠΡΑΞΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ
Δεύτερη έκδοση
Σμίλη, Ιούλιος 2017

ΑΠΟ ΣΗΜΕΡΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ

[...] Κι αυτά τα ποιήματα
Που τώρα γράφω
Δεν τα έγραψα εγώ
Τα κουπιά τα έγραψαν

Εγώ δεν γράφω ποιήματα

Το μοναδικό μου ποίημα
Ήσουν εσύ

ΠΡΑΞΗ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ

Η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει στο Polis Art Cafe την Παρασκευή 4 Νοεμβρίου. Στις 8 το βράδυ. Να είστε εκεί.

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ

(Τιμής ένεκεν καλέ μου)

Κοίτα μπαμπά.

Πια δεν φοβάμαι τις μισάνοιχτες ντουλάπες.

Ούτε με τρομάζουν οι μεταμεσονύχτιοι ψίθυροι των επίπλων μου.

Κοίτα μπαμπά.

Πια δεν φοβάμαι να μένω μόνη στο σκοτάδι, δεν χρειάζομαι τα φωτιστικά σε σχήμα σταυρού που αγόραζε η μαμά με το κιλό.

Κοίτα μπαμπά.

Πια δεν έχω εφιάλτες, ούτε όνειρα βλέπω αν δεν θέλουν κάτι να μου πουν.

Κοίτα μπαμπά.

Πια δεν πιστεύω στον πρίγκιπα που θα ρθει να με σώσει, πιστεύω όμως στις γυναίκες που δεν έχουν ανάγκη από σωτήρες.

Κοίτα μπαμπά.

Πια δε με νοιάζει τι θα πει η γειτονιά, ούτε που όλες μου οι συμμαθήτριες παντρεύτηκαν και έκαναν παιδιά.

Κοίτα μπαμπά.

Πια δεν έχουμε τα ίδια πιστεύω για την αγάπη. Αν και κατά βάθος πάντα τα ίδια είχαμε.

Κοίτα μπαμπά.

Να είσαι περήφανος για μένα.

Σε σκότωσα.

ΖΑΧΑΡΟΥΛΑ ΒΑΛΑΒΑΝΗ 

ΒΟΛΟΣ

Χθες στον Βόλο. Στο Alter ego, με δωδεκάμετρα μπλουζ, χωρίς άνοιξη. Σ' ένα μαγαζί καταφύγιο του 60, των αληθινών, εν μέσω αγνώστων. Μια ακόμα παράβλεψη. Η υπεράσπιση ενός δημόσιου χρέους. Ο μεγάλος εσωτερικός διχασμός. Η μάσκα που ζει ακόμα, παραπλανώντας. Το καμένο, φριχτό σκιάχτρο. Δίπλα η θάλασσα του Παγασητικού, ακίνητη. Ξεκινήσαμε με ένα απόσπασμα από την ΤαΠΕΙνΩΣΗ και την ηλεκτρική κιθάρα της Δήμητρας Τζαλαβρέτα με πλάτη στο κοινό, να γεμίζει την δική της εκδοχή στο Dream is destiny των No clear mind που κράτησε επτά λεπτά και φάνηκε αιώνας. Τις ζωγραφιές της Κωνσταντίνας Κωτσοπούλου να κρέμονται σαν εικαστικές σημαίες πάνω από το κεφάλι του κόσμου, απειλητικές σαΐτες στο μέλλον. Ήρθαν τα ποιήματα, τα βιβλία, η αποτίμηση μιας δύσκολης χρονιάς που έκλεισε ανορθόδοξα με τις ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΥΦΟΥΣ. Όμορφη πόλη, παράξενη διάθεση. Κόσμος φυγάς. Απρίλιος, με την κουκούλα του Σεπτεμβρίου στο πρόσωπο. Πολλά μάτια. Μια πληγή. Και οι λέξεις. Υποχρεωτικές, επώνυμες, εις μνήμην. Μπερδεμένος καιρός, παλιάτσος. Αιώνιος.

Σημασία έχει ν' αγαπάς.

Σ.Σ.

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΠΛΟΥΖ

Δεν έχω άλλα blues.

Σ.Σ.

ΔΙΑΛΕΞΗ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΡΟΥΛΗ

Ο Εμμανουήλ Ροίδης και η ελληνική κρίση

Αν η κρίση δίνει την ευκαιρία να αναζητήσουν οι πολίτες μιας χώρας τον δρόμο προς την αυτοκριτική και την αυτογνωσία, ο Ροΐδης εξακολουθεί να προσφέρεται ως πολύτιμος, μολονότι αυστηρός, οδηγός. Ο ομιλητής θα παρουσιάσει στο κοινό του τον, εν πολλοίς άγνωστο, αιχμηρό και ανατρεπτικό Ροΐδη.

31/1, Σάββατο, ώρα 7:00μ.μ.

Είσοδος ελεύθερη.

Λόγω περιορισμένου αριθμού θέσεων, παρακαλείστε για  έγκαιρη τηλεφωνική κράτηση. Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

Για περισσότερες πληροφορίες ή δηλώσεις συμμετοχής, μπορείτε να επικοινωνείτε στο τηλ. 210 9715981 και στο email: info@personagrata-politismos.gr, ή να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας: www.personagrata-politismos.gr

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΕΙΣΗΓΗΤΗ

Καθηγητής Δημήτρης Δημηρούλης

Τμήμα Επικοινωνίας Mέσων και Πολιτισμού - Πάντειο Πανεπιστήμιο

Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από το 1980 έως το 1992 έζησε στο εξωτερικό (Αγγλία, Αυστραλία) όπου και σταδιοδρόμησε ως πανεπιστημιακός. Το 1992 επέστρεψε στην Ελλάδα, όταν εξελέγη Καθηγητής στο Τμήμα Επικοινωνίας, Mέσων και Πολιτισμού του Παντείου Πανεπιστημίου. Από το 1994 έως το 1998 υπήρξε Αντιπρόεδρος και από το 1998 έως το 2002 Πρόεδρος του Τμήματος. Διδάσκει τέχνη του λόγου, ρητορική, εισαγωγή στη λογοτεχνία, ιστορία της λογοτεχνίας, θεωρία της λογοτεχνίας και ιστορία του βιβλίου.

Έχει δημοσιεύσει, μεταξύ άλλων, τα βιβλία Το Φάντασμα της Θεωρίας (1993), Eμμ. Pοΐδης, Αφηγηματικά Kείμενα (1995), O Ποιητής ως Έθνος (1997), O Φοβερός Παφλασμός. Kριτικό Αφήγημα για τα Τρία Kρυφά Ποιήματα του Σεφέρη (1999), Παραλλάξ. Σύμμεικτα για τη Λογοτεχνία και τη Γλώσσα (2002), Φάκελος Διονύσιος Σολωμός. Η Ανατομία ενός Εθνικού Θρίλερ (2003) Εμμανουήλ Ροϊδης. Η Τέχνη του Ύφους και της Πολεμικής (2005), Εμμανουήλ Ροϊδης, Η Πάπισσα Ιωάννα, Εισαγωγή – Επιμέλεια (2005), Δ. Σολωμός, Έργα, Εισαγωγή – Επιμέλεια - Σχόλια (2007), Α. Κάλβος, Ωδαί, Εισαγωγή – Επιμέλεια - Σχόλια (2009), Εμμ. Ροϊδης-Αγγ. Βλάχος, Η Διαμάχη για την Ποίηση, Εισαγωγή - Επιμέλεια (2011), Καβουρηδόν και Παραδρόμως: Μικρές σπουδές για το άθλημα της γραφής (2013), Η Ανάγνωση του Καβάφη (2013). Μετέφρασε τα βιβλία των Thomas Pynchon, H Συλλογή των 49 στο Σφυρί (1986) και Harold Bloom, H Aγωνία της Eπίδρασης (1989). Έχει επίσης δημοσιεύσει μεγάλο αριθμό άρθρων και μελετών με αντικείμενο θεωρητικά και ιστορικά ζητήματα της λογοτεχνίας, την κριτική, την ελληνική γλώσσα και την ελληνική ποίηση. Αναμένεται τον Δεκέμβριο του 2014 η έκδοση Απάντων των ποιημάτων του Καβάφη (εκδ. Gutenberg).

Info — στην τοποθεσία Πανταζή 24, Ηλιούπολη.

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

UP WHERE WE BELONG

Δεκαπέντε χρονών πρέπει να ήμουν, σε κάποιο κινηματογράφο του κέντρου, μάλλον το Ράδιο Σίτυ, ένα κυριακάτικο πρωινό του χειμώνα, όταν είδα για πρώτη φορά το Woodstock. Η ερμηνεία του Joe Cocker στο τραγούδι των Beatles με έκανε να κλάψω.

JOE COCKER (1944 - 2014)

ΙΛΙΓΓΟΣ ΖΩΗΣ

Θα τα πούμε.

ΚΟΙΤΑ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ: ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ

Γιώργος Σταματόπουλος, Εφημερίδα των συντακτών

Συγκινεί η στάση του νεαρού απεργού πείνας. Απαιτείται μεγάλο σθένος να χορεύει κάποιος με τον θάνατο διεκδικώντας το δίκιο του. Ο εικοσάχρονος, είτε το επεδίωκε είτε όχι, ξεγυμνώνει ένα ανάλγητο και απάνθρωπο κράτος, αποδεικνύει πόσο τρομοκρατημένος είναι ο κρατικός μηχανισμός, πόσο έωλος και γυμνός είναι όταν αντιμετωπίζει την αλήθεια της κοινωνίας. (Ελπίζω όλα να πάνε καλά και το κράτος να αναγκαστεί να υποχωρήσει μπροστά στο δίκαιο αίτημά του να σπουδάσει, αλλά και μπροστά στην κατακραυγή της κοινωνίας, μεγάλου, έστω, κομματιού της). Ας μη μας πουν οι ορθολογιστές ότι όλα αυτά είναι μάταια, εάν χάσει τη ζωή του. Όλοι το αντιλαμβανόμαστε, ξεχνάμε, όμως, ότι τη μισή ζωή τού την αφαίρεσαν οι κρατικοί μηχανισμοί καταστολής όταν δολοφόνησαν εν ψυχρώ δίπλα του τον φίλο του Αλέξη Γρηγορόπουλο, πριν από έξι χρόνια, δεκαπεντάχρονοι τότε και οι δύο. Η στιγμή καθόρισε τη στάση ζωής του· πώς να παρέμβει η ωριμότητα ή οι ίδιοι οι γονείς του ακόμη στην απόφασή του να μισήσει αυτό το κράτος, να το περιφρονήσει και μαζί μ’ αυτό και όλο το πολιτικό σύστημα;

Πού να στρεφόταν δηλαδή; Στην αλλαγή του συστήματος μέσα από την εναλλαγή στην εξουσία των ίδιων και των ίδιων κομμάτων; Να έβρισκε απάγκιο σε κομματικές αριστερές Νεολαίες; Επέλεξε την κατά μέτωπο σύγκρουση με το κράτος και τους λακέδες του. Το άγουρο και άπηχτο μυαλό του πώς να σταθμίσει το μάταιο της επιλογής του; Προφανώς τα τελευταία χρόνια ζει υπό το κράτος της υπερδιέγερσης που του προκαλεί ο αυταρχισμός του κράτους-δολοφόνου. Αποδεικνύει τώρα με την έως θανάτου απεργία πείνας ότι αυτό το κράτος είναι ανίσχυρο και εκδικητικό, θρασύδειλο· στηρίζεται μόνο στη νόμιμη(!) βία των κουμπουροφόρων του και σε μια αφόρητα εξαρτημένη Δικαιοσύνη (και, ναι, στην αφασία πολλών της κοινωνίας). Υπουργοί-ανθρωπάκια, κρυμμένοι πίσω από το γράμμα και την τυπικότητα του νόμου, αρνούνται να γίνουν πραγματικά πολιτικά ζώα παίρνοντας μια απόφαση εμβαπτισμένη στην τόλμη και στην ανθρωπιά. Τόσο μικροί, τόσο φτωχοί, σε πνεύμα και σε σθένος, τόσο εχθροί της Δημοκρατίας.

Ναι, δεν είναι άτρωτο το κράτος· από τους πολυπλόκαμους, γραφειοκρατικούς και παγερούς νόμους του αντλεί τη δύναμή του και από τα τάγματα της κρατικής βίας. Ο εικοσάχρονος Ρωμανός διαλύει τον μύθο του ανίκητου κράτους, χορεύοντας, όμως πραγματικά, με τον θάνατο. Κάτι ακόμα που βγαίνει στην επιφάνεια και γεμίζει ντροπή όλους μας, είναι η απάθεια - αδράνεια - αφασία της ελληνικής κοινωνίας. Ούτε καν την Αμερική που φλέγεται από τις διαδηλώσεις δεν βλέπουμε, εκεί που όργανα της τάξης δολοφονούν εν ψυχρώ νεαρούς, κυρίως μαύρους(!).

Έστω και την τελευταία στιγμή οι υπουργοί να θυμηθούν ότι είναι άνθρωποι και όχι μηχανές εξουσίας. Αν αφήσουν τον Νίκο Ρωμανό να σπουδάσει, σίγουρα θα πήξει το μυαλό του και ίσως αγαπήσει ξανά τους ανθρώπους· ίσως όχι αυτούς που είναι τυλιγμένοι σε ομοιόμορφες στολές και πυροβολούν τους ανυπεράσπιστους. Πάντως, κάτι καλό θα βγει εάν του επιτραπεί να σπουδάσει.

http://www.efsyn.gr/arthro/apodeiknyontas-poso-tromagmenos-einai-o-kratikos-mihanismos

Ισαάκ Σούσης, Protagon.gr

Να πω εξαρχής πως ούτε ταυτίζομαι, ούτε αρνούμαι τις επιλογές και την αγωνιστική δράση του Ρωμανού (γιατί αγωνιστική είναι, όσο και να διαφοροποιούνται οι θεωρητικοί των αγώνων, που τους δίνουν σαράντα χρόνια τώρα ενσωματωμένοι στο σύστημα). Η τοποθέτηση του καθενός πάνω σε αυτό καταλήγει ανούσια. Ο Ρωμανός, οι Ρωμανοί αντιδρούν διαχρονικά όπως αντιδρούν αντιτάσσοντας την παρορμητική δράση στη συστηματοποιημένη παράνοια του κράτους. Η λέξη συνείδηση και τα παράγωγά της «συνειδητά», «συνειδητοποιημένα», δεν θα 'πρεπε καν να χρησιμοποιούνται σε αυτήν την πάλη ατόμων-μηχανισμών που η ρήξη φτάνει τις νευραλγικές εντολές των ενστίκτων. Οι Ρωμανοί συντηρούν με τον τρόπο τους την ευκρίνεια μεταξύ εχθρών και στρατοπέδων, ακυρώνουν εμπράκτως τις συμφιλιώσεις που καταλήγουν στη δια βίου εκτέλεση του αντάρτη που συμφιλιώθηκε. Οι Ρωμανοί επανιδρύουν την αναζήτηση νοήματος σε μια αυτοκτονική ουδετερότητα. Οι Ρωμανοί ενσωματώνουνε το θέμα για το οποίο οι υπόλοιποι συζητάμε.

Και χρειάζεται απλά λίγη στοιχειώδης αιδώς, τσίπα και συναίσθηση της πραγματικότητας για να αισθανθείς απογυμνωμένος από επιχειρήματα και στεγνός από αισθήματα, για να μοιραστείς έστω σαν επαίτης το ελάχιστο από το δέος να έρχεσαι αντιμέτωπος με την εξουσία, την εξουσία αφενός των θεσμισμένων εγκληματιών, και αφετέρου την εξουσία της ίδιας της κοινωνίας που αυτοσυντηρείται χάρη στην ικανότητα της να πλαισιώνεται από νόμους και μηχανισμούς που συντηρούν τους νόμους της ισχύος σαν κόρη οφθαμού, γιατί πρόκειται πάντα για μια μονόφθαλμη κοινωνία.

Η θεωρία που ανοίγει με ανάλογες αφορμές είναι ανεξάντλητη, αλλά οι αφορμές που δίνουν οι Ρωμανοί είναι μοναδικές και περιζήτητες. Δεν θα είναι ούτε η πρώτη, ούτε η καθοριστικότερη φορά που αν συμβεί ένα έγκλημα σε βάρος του Ανθρώπου, θα αφομοιωθεί και θα χωνευθεί αργά από τον κοινωνικό οργανισμό. Η ανθρωποφαγία είναι η τελετουργική μας αρχή, η πηγή των θρησκειών, αλλά σθεναρά και των μη μεταφυσικών πεποιθήσεών μας. Αν μάλιστα η έκβαση της υπόθεσης έχει άρωμα τραγωδίας, όπως η υπόθεση στο σύνολό της, μπορεί να ωφεληθούν και νέοι ποιητές και καλλιτέχνες.

Η χάρη στον Ρωμανό, είναι μια χάρη που θα έκανε η Πολιτεία μας στον ίδιο της τον εαυτό, αν ήταν μια ευημερούσα -πάνω στο άδικο πάντα- Πολιτεία. Θα αποδείκνυε την ευημερία της με γενναιοδωρία σε ό,τι δεν την κολακεύει, σε ό,τι τη λοιδορεί και την ανατρέπει στον χώρο της αλήθειας, τον χώρο που διεκδικούν οι Ρωμανοί. Αν ήτανε μια ευημερούσα, ισχυρή κοινωνία, με ικανοποιημένους τους αστούς και τους μικροαστούς της, θα μπορούσαμε να αναμένουμε τέτοιες επιδείξεις ζοφερής μεγαλοψυχίας. Δεν είναι όμως, είναι μια εξασθενημένη, κλονισμένη κοινωνία που ακριβώς εξαντλεί τους κατασταλτικούς της μηχανισμούς και προσπαθεί να επανακτήσει το «δίκιο» και τον νόμο της με την επιβολή και την ολοκληρωτική εξόντωση των αντιπάλων της. Είναι ίσως και το μόνο αυτό, που το γνωρίζουμε και μεις, εξίσου με τους Ρωμανούς.

Κατάπιαμε και καταπίνουμε αμάσητα μια μεταπολίτευση. Απόγονοι δωσίλογων κυβερνούν δωσίλογα. Ο Μπένι διαπραγματεύται με τον Ερντογάν την κυπριακή ανεξαρτησία. Κανείς δεν ξέρει με ποιον τρόπο αντιμετώπισε το κράτος τους καταχραστές της λίστας Λαγκάρντ, ούτε πού αποδόθηκαν οι ευθύνες για το σκάνδαλο των εξοπλισμών, ούτε πού διαβιεί και πως απολαμβάνει τους καρπούς των κόπων του ο Χριστοφοράκος και τόσα όσα θα γέμιζαν έναν τόμο ελληνικής ιστορίας μόνο με αίσχη, προδοσίες και παρακμή.

Ο Ρωμανός, όμως, ξύπνησε μέσα μας τα νομιμόφρονα ανακλαστικά μας.

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.ellada&id=38002