ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΗΘΟΥΣ

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΗΘΟΥΣ
Συλλεκτική έκδοση 200 αριθμημένων αντιτύπων,
σσ. 4, σχήμα 16,5 × 23 εκ.,
I S B N 978-960-537-248-4
Απόπειρα, Απρίλιος 2018
Λ.Τ. 1,50 € (+ ΦΠΑ)

Ένα βιβλίο απαντά σε κανένα βιβλίο. Το απαλλάσσει από την κατηγορία της μνήμης του και το υστερογραφεί. Το απαλείφει, διαχέοντας το αυτονόητο νόημα. Όσο μπορεί να απαλειφθεί κάτι που δεν υπάρχει. Ύπαρξη και μη ύπαρξη σε αμφίδρομο δρόμο. Καιρός που έχει περάσει. Κάποτε υπήρχε, μάλλον, ένα βιβλίο που ήταν κανένα βιβλίο. Η αρτιότερη διατύπωση θα ήταν, του κανενός το βιβλίο. Η ιστορία των βιβλίων είναι θεμελιωδώς μια άσκηση ήθους. Ήθος, ύφος, και ύψος αναμετρώνται εδώ, σ’ αυτήν την έκδοση, με τον αδυσώπητο χρόνο. Καιρός που έχει περάσει. Αποκατεστημένος, ορθολογικά, ιδεολογικά, έντιμα. Με το ύφος που δεν είναι, το ήθος που πάντα ήταν, το ύψος που εννοείται. Ένα ποίημα σε δύο χρόνους για τον μεγάλο αιώνα που πέρασε. Το είναι και το μη είναι. Και τον καιρό που έχει περάσει, παραμένοντας δύο: Τον καιρό του ενός που είναι όλα και τον καιρό του κανενός που είναι τίποτα.

Καιρός που έχει περάσει.

                                                                    ***

Η  έκδοση είναι αφιερωμένη στον καιρό που έχει περάσει. Στις παρασιτικές ταυτότητες - των ανθρώπων και στο απρόσωπο θέαμα της μνήμης. Στο ύφος, το ήθος και το ύψος που περιέχονται. Ο τίτλος και η φωτογραφία αποτελούν σημειολογική αναφορά και σχόλιο σε ό, τι προηγήθηκε. Τα δικαιώματα της φωτογραφίας ανήκουν στην Ζωή Βάλβη. Η εικαστική παρέμβαση είναι της Φανής Χούρσογλου. Τυπώθηκαν 200 αριθμημένα αντίτυπα σε χαρτί Acouerello Avorio 280 gr. Η γραμματοσειρά που χρησιμοποιήθηκε είναι η Warnock.  Η έκδοση έγινε στο τυπογραφείο Θυμέλη για λογαριασμό των εκδόσεων Απόπειρα.   

[Για τις μεταμφιέσεις των νερών που διανύθηκαν]

      --------- ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ 10/4 ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ --------

Μ Α Γ Ι Κ Ε Σ (COPY PASTE) ΑΓΚΑΛΙΕΣ Ή Ο ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Τι σημαίνουν τα αρχικά ενός ονοματεπώνυμου κρυμμένα σε μια φράση που προσπαθεί – με το εκβιασμένο πρόσχημα της ποίησης – να μιλήσει συνθηματικά για μια "σχέση"; Τι μπορεί να συμβολίζει πέρα από ένα ρηχό και φτηνό τέχνασμα; Όταν αυτό γίνεται φασόν, επαναλαμβανόμενη μανιέρα, φανταστική ρήτρα, συρόμενη επιγραφή, φωτοτυπία σημαίας, διαιωνιζόμενη χυδαιότητα, αντίγραφο προσώπου, θυμίζει εργοστάσιο παραγωγής απορριμμάτων. Ένα ένστολο φέρετρο που, παρά τις συνεχιζόμενες κηδείες του, δεν περιέχει κανένα νεκρό. Ένα ογκώδες, αδιόρθωτο τίποτα. Της χαρακτηριστικής ευκολίας. Της χαρακτηριστικής κενότητας. Της διαρκούς απάτης. Υπό την αιγίδα. 

Προσφάτως έπεσαν εκ νέου στην αντίληψή μου προτάσεις και λέξεις, με ενσωματωμένα αρχικά, ανθρώπου που γνώριζα επί πολλά χρόνια και συστήνεται τώρα ως "ποιητής". Με απαραίτητα συνοδευτικά credits αναφορών σε άλλους. Και θυμήθηκα κι άλλα πολλά, παλαιότερα. Τις ίδιες ακριβώς νοηματικά προτάσεις και λέξεις που απευθύνει παντού (και πρωτίστως σε μένα), αλλάζοντας μόνο τα δύο αρχικά του εκάστοτε ονοματεπώνυμου και τυλίγοντας πρόχειρα την συσκευασία των φράσεων (των ίδιων φράσεων), για να συσκευάσει συλλήβδην ανθρώπους διαφορετικού βάρους, είδους, εποχής και ποιότητας. Και βεβαίως, για να διασκευάσει ποιήματα και συναισθήματα. Φυσικά, άλλων.

Διερωτώμενος γιατί υπάρχει γραφή και άνθρωπος, θέλω να πω το εξής: Η ένδεια και η έκπτωση της γλώσσας είναι η ένδεια και η έκπτωση της ψυχής. Που είναι η ένδεια και η έκπτωση του ανθρώπου.

Πολλοί έρωτες, κανένας έρωτας.
Πολλές ψυχές, καμία ψυχή.
Πολλές λέξεις. Καμία Λέξη.

Η αγάπη, η λογοτεχνία, ο κόσμος ποτέ.

Γράφω μόνο αυτό γιατί είμαι ευγενής. Και γιατί, απλώς, η παραλία της Νάξου έγινε Δούναβης, που λίγο πριν ήταν Καλαμάτα ή Σύνταγμα και αύριο μπορεί να γίνει Σερβία. Ή και Ρόδος. Χωρίς να είναι ποτέ τίποτα.

Photo Credits: DFWM
[ΣΣ ΑΝ ΧΤ ΜΧ]

ΟΛΟ Σ' ΕΝΑ ΞΑΝΘΟ ΚΕΦΑΛΙ

Είναι ν' απορείς, που χάθηκε τόσο φως
όλο σ' ένα δίσκο στον ήλιο.
Είναι ν' απορείς, που βρέθηκε τόσο χρυσάφι
όλο σ' ένα ξανθό κεφάλι στο φεγγάρι
Είναι ν' απορείς, που βρέθηκε τόση αγάπη
όλη σ' ένα στενό σάκο στην καρδιά σου.
Είναι ν' απορείς, που βρέθηκε τόση απουσία
όλη σε ένα βλέμμα στα μάτια σου.

Στίχοι: Μαρίνα Λαμπράκη
Μουσική: Γιάννης Σπανός
Πρώτη εκτέλεση: Κώστας Καράλης

[ΥΓ. Η κοιμισμένη θάλασσα. Η νύχτα. Στο φως. Η λάμα. Τα ίχνη. Οι πράξεις του μαχαιριού. Άδικες. Ο φόνος ανάποδα. Το αίμα της ψυχής. Η ζωή. Και οι λέξεις. Πάντοτε. Μετάξι. Μεταξύ. Μας.

Ακόμα αγέννητες.]

Photo: Γλυφάδα, 24 Οκτωβρίου 2010

ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΕΝΗ ΓΗ

"Η αγάπη είναι απείρως πιο ανθεκτική απ' το μίσος."
ERNEST HEMINGWAY

Η "άνθρωπος" που διέγραψε ένα μεγάλο μέρος αρχειακού υλικού στο YouTube που αφορούσε σε βιβλία μου, συνεντεύξεις, παρουσιάσεις, ομιλίες μου κλπ (περιόδου 2008 - 2015) στα οποία ουδόλως εμπλεκόταν η ίδια (πέρα από το γεγονός ότι επέμενε πάντα να τα ανεβάζει από τον προσωπικό της λογαριασμό...), διέγραψε και ένα πολύ μεγάλο κομμάτι της δικής της προσωπικής ιστορίας ζωής σε ό, τι αφορά την όντως ζωή. Διέγραψε κι ένα μεγάλο κομμάτι του αναγνωστικού κοινού (σημερινού και αυριανού) που στερείται της ευκαιρίας πρόσβασης σε αυτό. Εντελώς αυθαίρετα, προκλητικά και αναίτια - ίσως σαν μια πράξη αηθούς αντεκδίκησης (ουσιαστικά όμως, αυτεκδίκησης) για όσα ρητά και κατηγορηματικά κατέθεσα για το βιβλίο ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΥΦΟΥΣ σε παλαιότερο σχόλιό μου, στο οποίο όμως, όχι μόνο ενεχόμουν προσωπικά, όχι μόνο διασυρόταν το όνομά μου, αλλά και είχε καταντήσει πλέον φαιδρή η, με ποικίλους τρόπους, εκμετάλλευση και διακωμώδησή του.

Για όσους φίλους τα ψάχνουν και με ρωτούν, στέλνοντάς μου e-mail και inbox, η απάντηση είναι ότι δεν ξέρω αν έχω σαν αρχείο κάποια από τα διεγραμμένα, ούτε κι αν αυτά τα λίγα που έχω θα τα ξανανεβάσω. Η ιστορία ενός συγγραφέα δεν είναι η ιστορία της εικόνας του σε βίντεο, αλλά η ιστορία των βιβλίων του στα βιβλιοπωλεία, η ιστορία της συνείδησής του και της γενναιοδωρίας του στον κόσμο, η ιστορία της στάσης του απέναντι σε πρόσωπα και πράγματα.

Σε κάθε περίπτωση, η αξία τού να μπορείς να συγχωρείς είναι απείρως μεγαλύτερη από την αξία τού να μπορείς να καταστρέφεις και να ακκίζεσαι ποικιλοτρόπως, γελοιοποιώντας τελικά, για ακόμα μία φορά, τον ίδιο σου τον εαυτό. Και η αξία του φωτός, απείρως μεγαλύτερη από την αξία του σκοταδιού και του παρασκηνίου.

Τουλάχιστον η Εκάτη ήταν θεά. Αποδεδειγμένα. Και απ' όσο ξέρω Π.Χ. Όχι Μ.Χ.

Σταύρος Σταυρόπουλος

[ΥΓ. Στο blog αυτό που διατηρώ, άφησα συνειδητά τα πολλά κενά διαστήματα που υπάρχουν από τα διαγραμμένα βίντεο στο YouTube. Μου φέρνουν στο νου, κατά ένα τρόπο, τον λυσσώδη βανδαλισμό των αγαλμάτων (με τα κομμένα κεφάλια), πίσω ακριβώς από το άγαλμα του Παλαμά, στον προαύλιο χώρο του Πολιτιστικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων, πριν δύο χρόνια.]

ΜΙΑ ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΕΞΗΓΗΣΗ

Θα ήθελα να ενημερώσω και να παρακαλέσω τα διαδικτυακά μέσα postmodern και http://magazen.gr/, καθώς και το διαδικτυακό ιστολόγιο http://mchroniari.blogspot.gr/ να αποκαταστήσουν άμεσα βιογραφικές πληροφορίες συνεργάτη τους που με θίγουν και βρίθουν ηθελημένων ανακριβιών - που δυστυχώς εμπλέκονται με το όνομά μου. Αυτό συμβαίνει πολύ καιρό τώρα, από την πλευρά του συγκεκριμένου ατόμου και όχι των αναφερόμενων μέσων, που προφανέστατα δεν μπορούν και δεν γίνεται να διασταυρώνουν πληροφορίες συνεργατών τους. Έχοντας εξαντλήσει τις ανθρώπινες ανοχές μου και ξεπερνώντας τες κατά πολύ τα τελευταία χρόνια, αναγκάζομαι να αντιδράσω με αυτόν τον ήπιο, αρχικά, τρόπο.

Θυμίζω ότι "Το ροκ που παίζουν τα μάτια σου" είναι βιβλίο μου (το οποίο γνωρίζει πολύ καλά ο κόσμος) και όχι "παράσταση της ομάδας IlluminArti" - παιδιών ξεχωριστών και εξαιρετικά ταλαντούχων που μου έκαναν την τιμή να οπτικοποιήσουν σε τέσσερις sold out παραστάσεις στο θέατρο Altera Pars τον Μάιο του 2011 το βιβλίο μου, μεταφέροντάς το στη σκηνή. Της ομάδας είναι και η σκηνοθεσία της παράστασης, παρότι συνέβαλαν κι άλλοι - πρωτίστως δε εγώ. (Elena Stamatiou Antigoni Chroni Alexandros Kourevesis κ.α.)

Το "Ασκήσεις ύφους", βιβλίο που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2015 έχει αποσυρθεί με κοινή απόφαση δική μου και του φίλου εκδότη Φίλωνα Φίλωνος (εκδ. Βιβλιόραμα, Στουρνάρη 51, Αθήνα) για πολύ συγκεκριμένους λόγους από την κυκλοφορία και φυσικά, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να θεωρείται βιβλίο κάποιου, καθότι αποτελεί συμμετοχή σε συλλογικό έργο. Πολλώ δε μάλλον, όταν αυτό έχει αποσυρθεί και δεν πρόκειται να επανακυκλοφορήσει. Ο,τιδήποτε προβάλλεται μέσω αυτού είναι ηθικά ανέντιμο, και βεβαίως, νομικά και εισαγγελικά ελεγχόμενο. Ο δημιουργός, ο κάθε δημιουργός, έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για την ιστορική μνήμη - και ενίοτε να την διορθώνει, για τους αναγνώστες που θα έρθουν μετά από αυτόν, μετά από μας, αλλά και για την ίδια την υστεροφημία του. Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο στον τρόπο με τον οποίον γράφηκε, δημιουργήθηκε, παρουσιάστηκε και εκδόθηκε το συγκεκριμένο βιβλίο - αλλά αν προκληθώ κι άλλο, μπορεί και να το κάνω. Έχουν ενημερωθεί όλοι οι σχετικοί δημόσιοι και ιδιωτικοί οργανισμοί. www.osdel.gr, www.ekebi.gr, www.biblionet.gr κλπ.

Δεν θέλω, επίσης, σε καμία περίπτωση να ανακινήσω περιστατικό που συνέβη στα περίχωρα ιστορικού εκδοτικού οίκου του κέντρου, τον Σεπτέμβριο του 2014 και τα απόνερά του, αποτελούν μέχρι και σήμερα τεράστια δυσφήμηση για μένα που διαρκώς αναμοχλεύεται στις "συγκεντρώσεις του χώρου", με την ευθύνη, φυσικά, συγκεκριμένου προσώπου. Ούτε να αναφερθώ σε άλλο περιστατικό που συνέβη πρόσφατα στο Facebook (πριν ενάμιση μήνα) με την επίσημη και βαρύγδουπη ανακοίνωση της έκδοσης ενός βιβλίου από εκδοτικό οίκο με τον οποίον συνδέομαι για πολλά χρόνια φιλικά, συγγραφικά και επαγγελματικά - εν αγνοία των ίδιων των εκδοτών(!!), συνοδευόμενη, μάλιστα, και από σχόλια προκλητικά και προσβλητικά για το πρόσωπό μου. Όπως μαθαίνω, το βιβλίο θα εκδοθεί τελικά από άλλον εκδοτικό οίκο που βρέθηκε. Υπάρχουν ειδικοί χώροι για να λυθούν αυτά τα ζητήματα.

Για την ώρα, αρκούμαι να σημειώσω πως η υπεράσπιση του αυτονόητου έχει γίνει, δυστυχώς, το στοίχημα για την σημερινή πολύ δύσκολη εποχή που ζούμε και τον τρόπο με τον οποίον διαπλέκονται ιλιγγιωδώς οι ματαιοδοξίες των διαπροσωπικών και των επαγγελματικών σχέσεων. Ο εκδοτικός χώρος και ο δημιουργικός χώρος του Πολιτισμού, γενικότερα, δεν μπορεί να καταστεί περίπατος στην εξοχή για κάποιους ανίδεους - πλην ευεργετηθέντες - κλόουν.

Ακόμα και οι φανταστικές ιστορίες έχουν κάποτε ένα πραγματικό τέλος.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ