ΜΙΑ ΟΛΟΜΟΝΑΧΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

 

Σήμερα στο "Φίλιον" (Σκουφά 34, Κολωνάκι). Στις 8 το βράδυ. Μια συζήτηση. Μια παρουσίαση. Μια ματιά: Στη νύχτα, στο μετά, στο κόκκινο.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ ΡΟΥΚ - ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: ΟΛΟΜΟΝΑΧΟΙ ΜΑΖΙ.

ΣΕ ΠΟΙΑ ΟΡΑΣΗ ΖΩ;

Κανένας άνθρωπος δεν μου αξίζει.

Γιώργος Χειμωνάς, Ο Γιατρός Ινεότης

 

Έτσι τελειώνει ο κόσμος.

Όχι μ’ ένα βρόντο, μα μ’ ένα λυγμό.

T.S.Eliot

 

(Απόσπασμα από την θεατρική παράσταση της Βάσιας Βασιλείου με τίτλο ΑΥΤΟΧΕΙΡΑΣ, που θα ανέβει τον Φεβρουάριο στο θέατρο ΔΙΟΝΥΣΟΣ στην Κύπρο. Η περφόρμανς θα περιλαμβάνει κείμενα των Arthur Rimbaud, Jim Morrison, Sarah Kane και δικά μου. Το κείμενο που ακούγεται εδώ είναι από το βιβλίο ΚΑΠΝΙΣΜΕΝΟ ΚΟΚΚΙΝΟ, Σμίλη 2013. Η μουσική είναι του Clint Mansell, Lux Aeterna (Requiem For A Dream)

ΑΚΟΥΣΤΕ ΕΔΩ

http://yourlisten.com/takis.chrisikos/UzY2E1Mj 

 

ΑΝΑΣΗΚΩΜΕΝΟ ΧΝΟΥΔΙ

Μ’ αρέσει το σώμα μου όταν είναι με το σώμα σου. Είναι κάτι εντελώς πρωτοφανές. Μύες καλύτεροι και νεύρα περισσότερα. Μ' αρέσει το σώμα σου. Μ’ αρέσει αυτό που κάνει, πώς το κάνει. Μ' αρέσει να νιώθω τη σπονδυλική σου στήλη και κάθε κόκαλο του σώματός σου, και την τρεμουλιαστή, σφιχτή απαλότητα και αυτήν που εγώ θα ξανά και ξανά και ξαναφιλήσω. Μ 'αρέσει να φιλώ αυτό κι εκείνο πάνω σου, μ' αρέσει να χαϊδεύω αργά το ανασηκωμένο χνούδι της ηλεκτρικής σου γούνας, κι αυτό που έρχεται μέσα από τη σάρκα που ανοίγει. Και τα μεγάλα μάτια ερωτοψίχουλα. Και ίσως μ' αρέσει η συγκίνηση κάτω από μένα. 

Εσύ πρωτοφανής.

 

e.e. cummings

 

 

 

 

ΝΥΧΤΑ ΣΤΟ ΝΗΣΙ

 

Photo: Νάξος, 9 Ιουλίου 2011

Όλη τη νύχτα κοιμήθηκα μαζί σου

κοντά στη θάλασσα, στο νησί.

Ήσουν άγρια και γλυκιά ανάμεσα στην ηδονή και στον ύπνο

ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό.

Ίσως πολύ αργά

ενώθηκαν τα όνειρά μας,

στα ψηλά ή στα βαθιά,

στα ψηλά σαν κλαδιά που κουνάει ο ίδιος άνεμος,

στα χαμηλά σαν κόκκινες ρίζες που αγγίζονται.

Ίσως το όνειρό σου

χωρίστηκε από το δικό μου

και στη σκοτεινή θάλασσα

με έψαχνε

όπως πρώτα

όταν δεν υπήρχες ακόμα,

όταν χωρίς να σε διακρίνω

έπλεα στο πλάι σου,

και τα μάτια σου έψαχναν

αυτό που τώρα

- ψωμί, κρασί, έρωτα και θυμό -

σου δίνω με γεμάτα χέρια,

γιατί εσύ είσαι το κύπελλο

που περίμενε τα δώρα της ζωής μου.

Κοιμήθηκα μαζί σου

όλη τη νύχτα, ενώ

η σκοτεινή γη γυρίζει

με ζωντανούς και νεκρούς,

και σαν ξύπνησα ξάφνου

καταμεσής στη σκιά

το μπράτσο μου τύλιγε τη μέση σου.

Ούτε η νύχτα, ούτε ο ύπνος

μπόρεσαν να μας χωρίσουν.

Κοιμήθηκα μαζί σου

και ξύπνησα με το στόμα σου

βγαλμένο από τον ύπνο

να μου δίνει τη γεύση από τη γη,

από τη θάλασσα, από τα φύκια,

από το βάθος της ζωής σου,

και δέχτηκα το φιλί σου

μουσκεμένο από την αυγή

σαν να έφθανε

από τη θάλασσα που μας περιβάλλει.

Πάμπλο Νερούντα, Νύχτα στο νησί