(ΑΠΛΩΣ) ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

Και έγινε σκιάχτρο για να φοβίζει τα πουλιά, να μην μπαίνουν άλλα πουλιά μέσα στα σπίτια των ανθρώπων και τα ανακατεύουν. Και διαιωνίζουν το κακό της που σαν αυγό μεγαλώνει, σκεπασμένο απ’ τη σκόνη, σε μια γωνία του κόσμου.

Γιατί έχασε τόσο άδικα τον θάνατο μέσα απ’ τα χέρια της.

ΣΣ

Κάτω απ' τα ραγισμένα πεζοδρόμια δεν ήταν η αμμουδιά

κάτω απ' τα πεζοδρόμια δεν ήταν -

Γι αυτό είμαστε τόσο λυπημένοι

κι εσείς που βρήκατε το θάνατο

κι εγώ που τον έχασα

ΒΥΡΩΝ ΛΕΟΝΤΑΡΗΣ

(το δικό μου παράθεμα είναι από το βιβλίο ΠΙΟ ΝΥΧΤΑ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ, εκδ. Οξύ, 2011 και του Βύρωνα Λεοντάρη από το βιβλίο ΜΟΝΟΝ ΔΙΑ ΤΗΣ ΛΥΠΗΣ, εκδ. Σημειώσεις, 1976)

(ΑΠΛΩΣ) ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ ΒΡΟΧΗΣ

Κι όπως έβρεχε ασταμάτητα

Όλη νύχτα ίδιος σκοπός

Άνοιξα το σώμα σου

Για να ζεσταθώ

Μπήκα

Όμως εκεί

Έβρεχε περισσότερο

ΣΣ

Ο καθένας με την ομπρέλα του.
Όμως εγώ
δεν μπορώ
χωρίς
τη βροχή σου.

ΜΑΡΙΟΣ ΜΑΡΚΙΔΗΣ

Κάνει τόσο σκοτάδι εδώ

Ή απλώς εγώ

Έχω ξεχάσει

Να ανάψω την ομπρέλα μου;

ΣΣ

Ah, the last time we saw you you looked so much older
Your famous blue raincoat was torn at the shoulder

LEONARD COHEN

ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΔΕΝ ΠΕΤΑΝΕ

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008

Το φως της ημέρας

Επέπλεε

Πάνω στα στρώματα των ανθρώπων

Οι φωνές τους χώλαιναν

Έως την άκρη του δρόμου

Διαμπερή τραύματα

Κυνηγούσαν σφαίρες

Για το xριστουγεννιάτικο δέντρο τους

Και τις τελευταίες δύο σακούλες παραμύθια

Που είχαν μείνει

Στο ράφι της επιβίωσης

Η ώρα είχε περάσει πολύ

Και όλοι ανέπνεαν

Με τη βοήθεια δακρυγόνων

Μέσα στο σπίτι

Με χρωματιστό εξώφυλλο

Άνθιζε

Ένας κοντοκουρεμένος θάνατος

Από κεκτημένη συνήθεια

( από το βιβλίο μου ΔΥΟ ΜΕΡΗ ΣΙΩΠΗ, ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΛΕΞΕΙΣ, εκδ. Μεταίχμιο, 2009)