ΕΠΙ-ΓΡΑΦΕΣ 5

Άλλωστε εγώ υπερτερώ σε κουρέλια.

Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ (WEB TV)

Στο διαδικτυακό κανάλι της Κρατικής Τηλεόρασης (Web TV) είναι από προχθές διαθέσιμη η εκπομπή "Η ζωή είναι αλλού", με την συνέντευξή μου στην Εύη Κυριακοπούλου και την δυνατότητα της 24ωρης παρακολούθησης.

Η εκπομπή προβλήθηκε από το κανάλι της ΕΤ1 την Τετάρτη 3 Αυγούστου 2011 και επαναπροβλήθηκε, κατόπιν απαίτησης πολλών τηλεθεατών, προχθές Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙΣΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ

http://www.ert.gr/webtv/index.php/component/k2/item/348-%CF%83%CF%84-%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%85%CF%81%CF%8C%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82.html

ΜΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ ΑΠΕΡΑΝΤΗ ΠΟΥ ΧΩΡΑΕΙ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ

Σταύρος Σταυρόπουλος
Σημειώσεις για το τέλος του ανθρώπινου μύθου
Εκδόσεις: Οξύ
Σελ.: 241

Το φως της νύχτας είναι το πιο δύσκολο, είναι η επι­νόηση ενός θαύματος που δεν υπάρχει, η ουτοπία της αθεράπευτης αισιοδοξίας μας. Ο Σταυρόπουλος περιδιαβαίνει τα νυχτερινά τοπία, όπως ένα πλοίο στο βάθος μιας νυχτερινής θάλασσας. Ανείπωτη μοναξιά, ένας κόσμος ντεκόρ, τόση ψευτιά πώς χώρεσε στα όνειρά μας; Αλλά και η αλήθεια πώς πέρασε σαν τρεχούμενο νεράκι μέσα από τα νιάτα μας στους δρόμους που αγαπήσαμε και ξοδέψαμε έρωτες, πολιτικές, ενθουσιασμούς, καυγάδες, γέλια, εικόνες μιας εποχής τόσο εκκωφαντικής, όπου κανείς δεν άκουσε κανέ­ναν· ούτε καν τον εαυτό του.

Πρόκειται για μια σειρά κειμένων δημοσιευμένων στο ένθετο Βιβλιοθήκη της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» από τον Μάρτιο του 2009 ώς και τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους. Όλα τα κείμενα κινούνται στο μεταίχμιο εκείνο όπου το φως εναλλάσσεται με την εσωτερικότητα κι η νύχτα γίνεται ένας μεγάλος τόπος, μια πατρίδα απέραντη που χωράει όλη την ανθρωπότητα με τις αρετές και τις βρομιές της, δίχως εκείνα τα εκτυφλωτικά περιγράμματα της μέρας όπου χάνεται η μαγεία από το πολύ κι ανώφελο φως.

Μέσα στη νύχτα οι ζωές μας διευρύνονται, «εξε­λίσσονται σε ναυμαχίες ή ναυάγια» με την ανομολόγη­τη προσδοκία ενός ευτυχισμένου ξημερώματος, που αργεί, που δεν έρχεται, που μας ξεχνά. Έτσι που η νύχτα γίνεται τυραννία, μοναξιά, αδιέξοδο, βάσανο, ξοφλη­μένη ιδεολογία, αλλά και αφορμή για τρυφερότητα, για μικρά κομματάκια ανθρωπιάς διάσπαρτα στις σκιές των δρόμων, πάθος δίχως ανταπόκριση.

Έτσι κι αλλιώς η ανάγνωση αυτών των ιδιαίτερων και εκλεκτών κειμέ­νων είναι ανοιχτή σε κάθε ανάγνωση.

Ξενοφών Μπρουντζάκης

εφημ."Το ποντίκι", 08-09-11

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ

http://topontiki.gr/article/21570

ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

Μετά από πολλές διαμαρτυρίες τηλεθεατών για την αναβολή της προγραμματισμένης επανάληψης της εκπομπής μου Η ζωή είναι αλλού, η ΕΤ1 και η κυρία Εύη Κυριακοπούλου αποφάσισαν να την επαναπροβάλλουν αύριο Τετάρτη 21 Σεπτεμβρίου, εντάσσοντάς την στην μεταμεσονύχτια ζώνη ( 02.00 – 3.00 ).

Ευχαριστώ θερμά το κανάλι, την κυρία Κυριακοπούλου και όσους αποφασίσουν αύριο να ξενυχτήσουν, παρακολουθώντας την εκπομπή.

ΧΝΟΥΔΙ

ΗΤΑΝ τέτοια η εργασία της θάλασσας, κουβάλαγε το νερό στην πλάτη της, ανεξήγητα, ακούραστα, με έναν ακατανόητο ρυθμό, σαν παγκόσμια δεξαμενή ήταν, γυάλιζε κι έμπαινε ένα φως στο κορμί της ανθρώπινο και τη βύζαινε και άστραφτε το τέμπλο της γης από μιαν εμμονή κρυμμένη, σαν να μην έζησε ποτέ αυτή η γη ή να έζησε τη ζωή της μέσα σε ένα διάλειμμα νηστική και δεν πρόλαβε να μ' αγαπήσει, λίγο πριν μ' αγαπήσει τη σκέπασε η θάλασσα, έπεσε πάνω της με έναν θόρυβο αποκρουστικό και δεν υπήρχε χώρος για μένα, γιατί όλα έγιναν νερό, νερό που κολλάει στα ρούχα σου με μανία,

αυτό συμβαίνει γιατί ο κόσμος τιμωρήθηκε να περπατήσει ώς το νερό, ακούγεται άραγε καθόλου αυτή η λεπτή λεηλασία, διεπράχθη αθόρυβα, φριχτά, σαν θάνατος από χνούδι, το ζήτημα είναι ότι τώρα όλα κοιμούνται κάτω απ' το νερό και θέλω να φύγω φωτεινός, θέλω να φύγω με τον θυμό όλων των θυμών που προκάλεσε το γεγονός της νύχτας, λες και η μέρα αρνήθηκε τη συνέχειά της, λες και ό,τι είχε γραφεί πριν ήταν μόνο μια θολή πρόβα που μαράθηκε στον βυθό για να μην αντικρίσουμε ποτέ το πρόσωπό της,

σημασία έχει ότι από δω και στο εξής θα ζούμε με τα φύκια, χωρίς ανθισμένα γράμματα,

μετά με επισκέφτηκε ένας τεράστιος ίσκιος αλύγιστος, μη στενεύεις, έχω μόνο εσένα, του είπα, σε παρακαλώ να φεύγεις ασπρόμαυρος, αυτή η τυφλότητα με το χρώμα σε όλες τις παραλλαγές της λάσπης με μουντζουρώνει, μαρκάρει τη μοίρα μου και την οδηγεί,

νόμισα ότι είδα μετά τον κόσμο, σε ένα μπαρ μνήμης, τα μάτια του ήταν πορτοκαλί βουλιαγμένα χαρτάκια, κάποιος είπε θέλω να σ' αγαπήσω αλλά απομακρύνομαι, βγήκε τότε πάλι εκείνη η γυναίκα που ήταν ο κόσμος και έκλαιγε, ήθελε να αγγίξει τα χείλη μου χωρίς άγγιγμα -οι νεκροί δεν έχουν άγγιγμα- με φίλησε, έξω περίμενε ακόμη η αγέννητη ζωή στολισμένη,

i'm just a dreamer and you are just a dream είπε ο τραγουδιστής Νιλ Γιανγκ, που πήρε τη μοναδική κιθάρα που υπήρχε απ' το νεκροταφείο του ροκ εν ρολ και άρχισε να παίζει το Like a hurricane, δεν ξέρω αν ήταν αληθινός, πάντως απάντησε για λογαριασμό μου,

προς στιγμήν κάτι πήγε να αναγεννηθεί, ένα καπνισμένο κόκκινο, ή ήταν ήλιος; κι εγώ να βλέπω πάνω απ' τη σάρκα του νερού, λες και όλα γεννήθηκαν για να ζήσουν μετά τον θάνατό τους, σαν να ξανάρχιζε η μουσική από ένα βάθος αφανέρωτο και ο αέρας πήρε τον ήχο της και τον σκόρπισε πάνω απ' τη θάλασσα σαν αιτία, όπως γίνεται με τη στάχτη προς τιμήν των νεκρών,

το παλιό που είχε πεθάνει ήταν γιορτή, έμοιαζε με εγκαίνια ζωής, εγκαίνια ανθρώπων,

και τους ειπώθηκε να γίνουν χρυσαφένιοι, στα πρόσωπά τους στέγνωνε μια σφραγίδα, σαν ο βασανισμός που έφευγε.

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗ ΣΤΗΛΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=17/09/2011&id=309644

ΚΕΙΜΕΝΑ ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

«Πιο νύχτα δεν γίνεται»

(εκδ. Οξύ)

Κείμενα ποιητικά, στοχαστικά, προφητικά. Σημειώσεις για το τέλος του ανθρώπινου μύθου, από τον συνεργάτη της «Βιβλιοθήκης». Εκείνο που αναδεικνύεται και υπερασπίζεται σ' αυτή την ομάδα κειμένων ο συγγραφέας, είναι η ιδέα του φωτός στην πιο σκοτεινή εκδοχή του. «Εκεί που τα πράγματα συνεχίζονται με άπειρες δυνατότητες, μέσα στο πέπλο της νύχτας που είναι μνήμη». Και οι λέξεις «στο κέντρο μιας εποχής που φεύγει, που τελεί σε διάσταση, που αντιγράφει σκηνές. Οι λέξεις, πλήρεις αδιεξόδων. Για όσα δεν ήρθαν. Οσα ακόμη δεν βρέθηκαν...».

Σταυρούλα Παπασπύρου

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Επτά, Κυριακή 11 Σεπτεμβρίου 2011


ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=308403

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

Αποτελούμενο από σουρεαλιστικά ποιητικά κείμενα που δεν έχουν απαραίτητα σχέση το ένα με το άλλο, το «Πιο νύχτα δεν γίνεται» του Σταύρου Σταυρόπουλου είναι μια αναφορά στο σκοτάδι που έχει κατακλύσει τον κόσμο, στα αδιέξοδα στα οποία βρισκόμαστε και, τελικά, στο τέλος της αθωότητας.

Όπως γράφει και στο οπισθόφυλλο του βιβλίου: «Τα κείμενα αυτά δεν προσχωρούν σε κανένα κίνημα. Έχουν όλα τα κινήματα μέσα τους, μπερδεμένα. Άλλωστε, δεν έχουν αποφασίσει καλά καλά αν είναι δημιουργημένα από τον συγγραφέα τους ή αν ο συγγραφέας τους είναι το δημιούργημά τους.

Εκείνο που αναδεικνύεται και υπερασπίζεται σ’ αυτή την ομάδα κειμένων είναι η ιδέα του φωτός στην πιο απόλυτα σκοτεινή εκδοχή του. Εκεί που τα πράγματα συνεχίζονται με άπειρες δυνατότητες, μέσα στο πέπλο της νύχτας που είναι μνήμη αβάσταχτη…»

Μυρτώ Τσελέντη

Ο κόσμος του Επενδυτή

Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011