Τετάρτη, 9 Απριλίου 2014

ΜΙΞ ΓΚΡΙΛ






Το βράδυ το μπαρ είναι σκοτεινό
Τα γεγονότα συμβαίνουν ανάποδα:
Η μουσική ακούει τους ανθρώπους να μιλούν.
Αναπνέουν, εγκαθιστώντας τις μοναξιές τους.
Γουλιά γουλιά.
Θέλει να τους επιδιορθώσει σε λίγα λεπτά.
Ο χαμηλός φωτισμός παρασύρει τις λέξεις σε πτώχευση.
Στην μπάρα έχει χυθεί λίγο κρασί.
Μόνον η αθωότητα των στίχων εφημερεύει.
Περιθάλπει την αγωνιά αυτής της μόνιμης απουσίας,
Την στεγάζει σε τίτλους.

Αν θες να αλλάξεις τα πράγματα, δεν το συζητάς.
Απλώς, τα αλλάζεις.

Η απόφαση είχε από χρόνια παρθεί.
Και ο καιρός έφτασε.
Να κάνει τα ονόματα να πάψουν και να φύγει ο παρατατικός.
Να γίνει μέλλοντας τετελεσμένος

Κλέβω τον φίλο μου που περιμένω στις Μοίρες.
O καλύτερος βιβλιοθηκάριος του κόσμου με σερβίρει .
Ουίσκι που δεν πίνω ποτέ.
Το νοθεύω για να το αντέξω.
Όπως όλα, μετά ο Ρωσικός Χορός επί δύο.
Tchaikovsky και Waits.
Όλα ταιριάζουν αυτές τις μέρες και τίποτα δεν διαφέρει.
Από τα καταστροφικά παλιά καλοκαίρια.
Калинка, калинка, калинка моя!  саду ягода малинка, малинка моя!
Αναπνέω καίγεται ο λαιμός μου και το στέρνο μου.
Πάρε το πακέτο μου έχει κάμποσα μέσα.
Σου χαρίζω τον καρκίνο για απόψε.
Και για σένα οι τράκες πρέπει να σταματήσουν.
Το ίδιο και η κοροϊδία μεταξύ μας.
Ο Κολασμένος Ρώσος Καλόγερος θα μας σερβίρει.
Απόλαυσε την Νύχτα.
Απόψε θα καταπιούμε την Νύχτα.
Θα είναι ένα κωμειδύλλιο
Που αν και με μέτριες ερμηνείες
Θα καταπλήξει άπαντες.

Όσο για την αμφιβολία
Αυτή θα κοπεί στο μοντάζ


(από το blog ADE GIA, Ιανουάριος 2011)



ΠΕΡΙΠΟΛΟΣ.
ΘΗΣΕΙΑ.
ΚΑΙ Ο WAITS.

ΔΙΚΑ ΜΟΥ.
ΔΙΚΑ ΣΟΥ.
ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ.









Δεν υπάρχουν σχόλια: