Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

ΗΜΙΤΕΛΙΚΟΣ



ΜΕΤΟΙΚΗΣΕ στη γλώσσα του. Ολα της τα υπάρχοντα τα στήριξε στις ρίζες των δοντιών του. Χωρίς ταυτότητα. Με παλιό διαβατήριο. Θα νοικιάσει αυτές τις κοιλότητες των αλλαγών. Αντάλλαγμα, για να αναπνέουν τα γράμματα. Εφτά. Απαρνήθηκε το ένα. Εισπνέει βαθιά. Στην τηλεόραση ο Βαν Γκογκ σκοράρει. Πριν ή μετά το αυτί;

ΜΕΣΑ στη χούφτα της κρατά μια απορία. Γέρνει προς το μέρος του, για να 'ρθει το μετά. Δύο διαφορετικά σύμφωνα ταξίδεψαν στον χρόνο. Σελίδες βιβλίου γραμμένες στη σέλα μιας μηχανής. Η σκιά ενός δέντρου στην κορυφή ενός αμμόλοφου. Στιγμιότυπα ζωής καρφιτσωμένα στη φούστα της. Πήγε και βρήκε όλα όσα την περίμεναν. Αγάλματα σκιές. Ασπρόμαυρες. Χώρεσε όλες τις αναπνοές σ' ένα μπουκάλι και το ακούμπησε στο κομοδίνο της. Σφηνάκι νησί. Do you love me?

Ο ΚΑΝΑΠΕΣ μεγάλος. Εκεί ταυτίζονται. Μόνον ένας φόβος: Να μείνει ο τόνος στη θέση του. Και τα καρφιά με το σφυρί να θαφτούν στο άφατο της θάλασσας. Της Αγίας του χιονιά.

Μαρία Χρονιάρη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΧΡΟΝΙΑΡΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=235525

Δεν υπάρχουν σχόλια: