Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

ΘΗΣΕΙΑ



ΠΕΡΠΑΤΑΕΙ στον ίδιο πεζόδρομο, έξι χρόνια μετά. Το μόνο που έχει αλλάξει είναι αυτή. Από μέσα. Μια μηχανή κρατάει τσίλιες έξω απ' την παιδική χαρά που κάποτε ήταν λίγη. Σκάβει με τα νύχια της τα χνάρια που ξεχάστηκαν απ' τους τουρίστες και κάθεται στην ιστορία του πλακόστρωτου. Απέναντί της η Ακρόπολη.

Οι ΒΛΕΦΑΡΙΔΕΣ της χαράσσουν τις κολόνες. Τα μάρμαρα αναπνέουν ακόμη. Μια καρυάτιδα στρέφει το βλέμμα στον ήλιο που δύει. Βόλτα στο χάσιμο των αιώνων. Αυτό το καλοκαίρι χώρεσε όλα τα χρόνια της στο λακκάκι απ' τον λαιμό του.

ΛΙΓΟ πιο κει, το παλιό θερινό σινεμά. Η ταινία έχει αρχίσει. Στο εκράν βλέπει την αλήθεια του τέλους. Εκείνου που απ' την αρχή προκαλείς γιατί ψάχνεις να βρεις τον τρόπο.

Μαρία Χρονιάρη


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΧΡΟΝΙΑΡΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=233633

Δεν υπάρχουν σχόλια: