Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΖΩΗ ΘΑ ΓΕΝΝΑΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ



Μια νύχτα θα κάψω τους νεκρούς μου και θα ρίξω τις στάχτες στη θάλασσα. Να πάρουν αυτό που τους αξίζει. Μετά θα κάνω μια ινδιάνικη τελετή για να ξορκίσω το κακό. Θα κρέμεται ο σκορπιός στο λαιμό μου και θα ’ρθω να σε βρω.

Την ώρα που η σιωπή θα γεννάει τα παιδιά της.


Μαρία Χρονιάρη
, Εκεί που αλλάζω ζωές, εκδ. Απόπειρα






(από την ανάγνωση του ποιήματος στο κτίριο των εκδ. Γαβριηλίδη στις 17 Δεκεμβρίου 2011 κατά την παρουσίαση του τόμου ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ 2010)


4 σχόλια:

ΜΑΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑΡΗ είπε...

"Πάμε να γεννηθούμε αλλού σου, είπα. Ο χρόνος αυτός έχει πεθάνει."

(απόσπασμα από το κείμενο "Την μέρα που ο χρόνος πέθανε", που υπάρχει στο βιβλίο "Πιο νύχτα δεν γίνεται")


Σταύρο σε ευχαριστώ για τις γέννες και τις σιωπές. Κυρίως όμως για την ζωή.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

You're welcome Maria. Να είμαστε καλά (και να ανταμώνουμε).

Today is the day. Σήμερα. Ο χρόνος αυτός πέθανε. Πάμε να γεννηθούμε αλλού.

Dizziland Reporter είπε...

Καλή Χρονιά, Σταύρο!
Βασίλης

ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Αιμίλιε, εύχομαι κάθε καλό. Με υγεία.